Menkıbeler

Abdüllatif Uyan

Hazret-i Osmân (radıyallahü anh), isyâncıların evini kuşattıkları günün gecesinde bir rüyâ gördü.
Peygamberimizi görmüştü.
O sabah uykudan uyandı.
Abdullah bin Selâm'ı çağırdı.
Ve ona şöyle anlattı:
Bu gece, güzel bir rüyâ gördüm.
Peygamber Efendimizi gördüm.
Bana bakıp sordular ki:
“Yâ Osmân, seni sardılar mı?”
“Evet yâ Resûlallah!” dedim.
Tekrar sordular:
“Seni susuz mu bıraktılar?”
“Evet yâ Resûlallah!” dedim.
Bana, bir bardak (Su) verdiler.
Mübârek elinden alıp içtim.
Soğukluğunu göğsümde hissettim.
İyice suya kandım.
Sonra bana buyurdular ki:
“İstersen, seni gâlip getirelim.
İstersen iftârı birlikte yapalım.”
Ben, ikincisini tercîh ettim.
Ve bunu kendilerine arz ettim.
Efendimiz, memnun oldular.
Sonra da uyandım.
Hazret-i Osmân böylece anlattı.
Ve o gün şehîd oldu!
Abdullah bin Selâm bunu dinledi.
Ve şehâdeti görenlere sordu ki:
"Osmân, en son ne dedi?”
Onlar cevâben:
“Allah’ım, Muhammed ümmetinin fitnesini kaldır ve kendilerini birleştir diye duâ etti” dediler.
O, buna sevindi.
Ve onlara dönüp;
“Eğer böyle duâ etmeseydi, Müslümanlar kıyâmete kadar bir araya gelemezdi” buyurdu.