Menkıbeler

Abdüllatif Uyan

 
Bâyezid-i Bistâmî hazretleri, talebeleriyle bir şehre gitmek için yola çıktılar.
Tam şehre yaklaştılar ki, ahâlinin, kendisini karşılamak üzere yollara döküldüklerini gördü.
Derhâl çıkınını açtı.
Ekmeğini çıkardı.
Ağzına atıverdi!..
Ahâli bunu ona yakıştıramayıp;
“Allah Allah!.. Biz bu zâtı evliyâ bilirdik. Meğer ne kaba adammış” dediler.
Ve dağılıp gittiler.
Talebeleri sordu:
“Efendim niçin böyle yaptınız?”
Büyük velî;
“Kalbime kibir gelmesinden korktuğum için” buyurdu.
Arz ettiler ki:
“Ama yanlış anladılar efendim.”
Mübârek buyurdu ki:
“Olsun, kalbime az bir kibir gelseydi Allahü teâlânın gadabına uğrayabilirdim.”
● ● ●
Bu zât, bir sohbetinde;
“Bir farzı vaktinde kılmak, bin sene nâfile ibâdet yapmaktan daha kıymetlidir” buyurdu.
Dinleyenler sordu:
“Her türlü nâfile ibâdetten mi?”
Büyük velî;
“Evet, her çeşit nâfile ibâdet de böyledir. Hattâ bir farzı yaparken bu ibâdetin sünnetlerinden bir sünneti veyâhut edeplerinden bir edebi yapmak da, başka nâfileleri yapmaktan kat kat daha kıymetlidir” buyurdu.