Ünal Bolat

“Çok yokluk ve sıkıntı çektik. Özellikle abim anneme çok kızdı ve âdeta düşman kesildi.”
 
 
Sağlık memuru olarak gittiğim kaza yerinde yaşadığım hatırayı anlatmaya bugün de devam ediyorum.
Birkaç gün daha geçmişti ve kahvede otururken yanıma geldi. Karşılıklı çay içmeye başladık. Biraz tereddüt ettikten sonra içimden atamadığım duyguyu dile getirdim: 
-Ağabeyinizin ölümü bana çok garip geldi. O kadar insan içinde bir tek ona denk gelmesi…
Derin bir iç çekerek, nemli gözlerle anlatmaya başladı:
-Üzerinde ana ahı vardı.
Şoke oldum. Merakım daha bir arttı. O ise kafasındaki yorumu dile getirmeye başladı.
-Biz köyde yaşarken babamız çok genç sayılacak bir yaşta ince hastalıktan öldü. Annem de genç yaşta dul kaldı. Biz abimle beraber 18 ve 16 yaşında öksüz kaldık. Bize bakacak annemizden başka kimsemiz yoktu. Aradan bir yıl geçince annemiz köyümüzde hanımı ölen genç sayılacak birisiyle evlenmek istediğini söyleyince biz şiddetle karşı çıktık.
Abim anneme “Hiç olmazsa ben askerliğimi yapıp geleyim. Evleneyim sonra olsun” dedi ama annem kabul etmedi. “Ben o kadar bekleyemem” diyerek bir gece biz yokken ufak tefek eşyalarını toplayıp evden kaçıp adamın evine gitmiş.
Biz eve geldiğimizde durumu anladık ve âdeta yıkıldık. İki genç erkek elimizden hiçbir şey gelmiyor ne yemek yapmak ne ev işi derken orta yerde kalakaldık. Köy yerinde sıkıntı yokluk fakirlik var hemen isteyince evlenemiyorsun.
Çok yokluk ve sıkıntı çektik. Özellikle abim anneme çok kızdı ve âdeta düşman kesildi. Ne o bize gelebiliyor ne de biz ona gidiyorduk.
Bir gün annem bir komşusunu ziyaret etmeye mahalleye gelince abimle karşılaşıyorlar. Abim sinirle annemin üzerine yürüyünce araya komşu giriyor ama abimin salladığı tekme annemin eteğine ve ayaklarına rast geliyor. Annem de canı çok yandığı için gözyaşı içinde abime “Allah’ından bulasın. Allah seni istediği gibi yapsın” diyerek “âh” ediyor.
Abim sonradan siniri geçince çok üzülüyor. Annem de sonradan öyle “ah” ettiği için üzülüyor ama sonrasında annemin kırgınlığı hiç geçmiyor. Sonra biz çok zor şartlarda abimi evlendirerek köyden ayrıldık ve buraya göç ettik. Abim de o madende iş bulup çalışmaya başladı. Sonra da işte başına bu kaza geldi. Her şeyin doğrusunu ancak Allah bilir.

Em. Sağ. Yazar - Aslan Torun