Ünal Bolat

 
 “Yıllar önce 3,5 yıl Gökçebey/Zonguldak Öğretmenevi Lokali Müdürlüğünü yaptım”
 
 
Öğretmenevleri, öğretmenler ve yakınlarına hizmet amacıyla kurulmuştur. Buralara yeme-içme, dinlenme, konaklama, sosyal etkinliklere katılma amacıyla gidilir. Şartları taşıyan gidenlere imkânlardan faydalanmak için kartlar verilir. Zamanla buraların bu şekilde çalışması neredeyse ortadan kalktı. Buralar, her insanın gittiği yerlerden oldu.
“Bence iyi oldu” diyebilirim.
Yıllar öncesinde 3,5 yıl kadar Gökçebey/Zonguldak Öğretmenevi Lokali Müdürlüğünü yaptım. Bu zaman zarfında gelen giden hiç kimseye kimlik sormadık. Lokal; içi, bahçe katı, ırmağa yakınlığı, yol kenarında, tren garına ve terminale yakın olması nedenlerinden herkesin uğrak ve dinlenme yeri olmuştu. Tanıdık, tanımadık çok sayıda insanı çok sayıda nedenlerden burada ağırladık, hizmet verdik. Gelenler de bizlerle, özellikle çok sayıda hizmete koştuğumdan dolayı benimle sayısını bilemediğim paylaşımlarda bulundular. İşte onlardan bir tanesi;
Yeni emekli olmuş 55 yaşlarında 190 boylarında, yakışıklı, güzel giyinen bir adam bahçe katında beni yanına çağırdı. Gittim. Yanında birkaç kişi vardı. Bana:
“Şöyle otur, sana anlatacaklarım var. Seni programlarda görüyorum. İnsanlara hizmet vermek için uğraşıyorsun. Benim de çorbada tuzum olsun misali sana bir şeyler anlatayım. Senin sayende anlatacaklarım başkalarına fayda sağlayacaktır kanaatindeyim. Tecrübelerden ve bilgilerden insanları faydalandırırsak, bunlar o zaman işe yaramıştır diye düşünebiliriz…” dedi.
Adamın kendisine yönelerek orada bulunan birkaç kişinin işiteceği tonda;
-Buyur seni dinliyorum. İltifatınıza teşekkür ederim, şeklinde mukabelede bulundum.
Emekli amca başladı anlatmaya:
“30 yılı aşkın Devlet Demiryollarında hizmetim oldu. Bunun 20 seneden fazlası kondüktör olarak geçti. Çok insanla karşılaştım, sayısını bilemediğim kadar olaylar yaşadım. Yanlış - doğru çok sayıda insanla karşılaştım, mücadeleler verdim. Örnek alınacak önemli insanlarla da tanıştım. Ama ben bir yer var ki böyle insanları hayatımda pek görmedim. Sen de dinlediğinde “böylesini ilk kez duydum” diyeceksin. Kondüktörlük görevine başladığım zamanlarda trenlerle seyahat daha fazla yapılıyordu. Bu sebeple sık sık kalkmasına rağmen trenler aşırı kalabalıktı. Bunun en büyük sebebi, bölgemizde 60 bin maden işçisi, demir çelik fabrikaları çalışanları, SEKA, orman, toprak sanayi işçileri kalabalık oluyordu… DEVAMI YARIN