Ünal Bolat

“1975 senesi Avrupa’da kriz senesi oldu. Ben dâhil birçok arkadaşların ailesi işsiz kaldılar...”
 
 
Merzifon’dan yazan 82 yaşındaki okuyucumuzun, Avrupa’da gurbetçilik yıllarını anlatmaya bugün de devam ediyoruz...
“İngiltere’ye geçince trenle 120 kilometre giderek Londra’ya vardık. Bir şehir haritası aldım ve gezilmesi önemli yerleri 1’den 15’e kadar işaretledim. Almanca bilen birine bir otel sordum. O da rezervasyonda çalışanın Türk olduğunu söyledi. Türk arkadaş dedi ki:
“Bizim otel 12 sterlin. Burası merkez. Ben sizi metro ile bir yere göndereyim. Orada oteller iki kişi 5 veya 6 sterlin dedi...
Kendisine geçeceğimiz haritayı gösterdim. “Doğru seçmişsiniz” dedi ve “taksi ile gezin” dedi...
3 gün gezdik ve limana döndük. Gemi gitmişti. Sabah 07.00’ye bilet aldım. Koltuklarda sabahladık. Orada deniz uçağını görünce biletimi ona göre düzelttirdim. Fransa’ya geçtik ve arabamızı parktan aldık. İki gün Belçika iki gün Hollanda iki gün Almanya üzerinden 13. günde İsviçre’ye geldik. Çok güzel gezi oldu. Çocukları eve aldık. 10 gün evde kaldılar...
Kardeşim Bekir de iki sene süren askerliğini bitirmişti. Babam ve ağabeyim onu köyümüzden evlendirdiler… Kendisi de Delta AG’de iki sene çalışmıştı. Yine geldi işe başladı. Ailesine de hastanede iş buldum. Onun da durumu iyiydi... Böylece 1973 senesi de iyi bitti. Sağlık ve mutluluk için de 1974 senesine girdik...
Şükürler olsun yüce Mevlâ’ya… İşimize devam ediyorduk… Bu arada İstanbul Göztepe’de aldığım 4 dairenin de borcu bitti… İsviçre’de 8 senem doldu. Temmuz ayında bir ay izne geldik Türkiye’ye. Oğlum Ferhat 3 kızım Fatma 5 yaşlarında idi. İzin dönüşü ağabeyim Fevzi’nin 2. oğlu Selami’yi de araba ile İsviçre’ye götürdüm ve hastanede işe başlamasını sağladım. Kardeşim Hasan’ın evinde duruyor, işine devam ediyordu. 1974 senesi de bu meşgalelerle bitti. 1975 senesine girdik. Fakat bu sene çalıştığımız iş yeri de dâhil ekonomik kriz başladı...
Bu kriz hepimizi etkiledi… Ailem Arife ile kardeşim Bekir’in ailesini işten çıkardılar. Çok arkadaşların ailesi işsiz kaldı. Türkiye’ye dönme düşüncesi ile 20 arkadaş toplandık. “Dönerken birer dikiş makinesi alalım” diye karar verdik. Türkiye’ye dönerken birer dikiş makinemiz bari olsun demiştik. DEVAMI YARIN